دارم به موسيقي گوش خراشي گوش مي دهم كه به من لذت مي دهد. به صداي ويولني كه روح آدم را مي خراشد. مثل     اين است كه كسي انگشتهايش ازميخ باشد و بكشد روي قفسه سينه ات، روي شكمت، روي رانت، روي پاهايت، روي دستهايت، روي صورتت . همه جا خوني خواهد شد . همه چيز به گند مي كشد آن وقت. صورتت خراب مي شود. گونه هايت را كه هر روز كرم نرم كننده مي زدي و لب هايت كه لطيف ترازهمه جاي بدن است. چشمانت نيز به صورت بدي در خواهد آمد. ازچشمانت خون مي ريزد اما گريه نمي كني ، چرا شايد گريه كني اما نه از درد بلكه از درد گريه مي كني . از دردي كه روي شانه ات سنگيني مي كند. گريه مي كني و لذت مي بري . تو مبتلا به "مازوخيسم" شده اي. دوست داري رنج بكشي. رنج بيشتر، لذت بيشتر. تو يك بيماررواني مي شوي و نيازداري تا به يك دكتر روانشناس مراجعه كني. آن وقت بايد اميدوارباشي كه بيماري ات نگران كننده نباشد مگرنه كار به جاهاي باريك ترمي كشد. دوستانت و خانواده ات غمگين خواهند شد و تو لذت بيشتري مي بري چرا كه "ساديسم" هم داري و از رنج بقيه لذت مي بري. رنج بيشتر، لذت بيشتر. در ذهنت تصورمي كني كه  پدرت چه خواهد کرد؟ مادرت چگونه گیسوانش را خواهد کند؟ خواهرانت چگونه زار خواهند زد؟ برادرانت چگونه با کمرهای خمیده راه خواهند رفت. دوستانت چگونه غمشان را نشان خواهند داد و اين لذت بخش است. بسيار. بسيار.

بر کدام بدن

بر کدام جنازه

نماز می خوانید

حتی پوکه ای نماند از استخوانمان

و موریانه ها خواهند گفت:

" چه مرده های با برکتی"

 وقتی دوست داری با یکی حرف بزنی؛ می خواهی یک طوری سر صحبت را باز کنی؛ آشوب می شود دلت. دنبال بهانه ای برای شروع هستی. گردنت عرق می کند. پیشانی ات سرخ می شود و مدام نگرانی اما بعد از کلی کلنجار رفتن؛ بالاخره تصمیمت را می گیری؛ جلو می روی؛ همانطور نگاهش می کنی ؛ بهش می رسی و می گی:" سلام"

سلام بهانه خوبی برای شروع یک آشنایی؛ یک دوستی؛ یک رابطه است که شاید به دیدار بعدی نیز بکشد و یا آخرین باشد. من هم با همون کلمه ساده شروع می کنم :" سلام "